فصل پنجم : حائر و سومين تجديد بناى آن در سال 283 هجرى به دست داعى صغير ( حكمران مازندران ) چهارمين ساختمان حائر مقدس ، در سال 283 ه ، بنا گرديد . زيرا ساختمانى كه در دوران منتصر عباسى و در سال 247 - 248 ه ، بر روى قبر مطهر امام حسين ( ع ) ساخته شده بود ، در ماه ذيحجهء سال 273 ، يكباره فرو ريخت . گويا - حسب ظاهر - سقف ساختمان به‌طور ناگهانى و بدون سابقهء هشدار ، بر سرزائران فرو مىريزد كه عده زيادى كشته مىشوند و گروهى نيز نجات پيدا مىكنند . چنان‌كه پيداست ، اين رويداد در يك موسم زيارتى كربلا و هنگامى كه زائران فراوانى در حرم امام حسين ( ع ) ، گرد آمده بودند ؛ يعنى در زيارت عرفه كه به موجب روايات وارده امامان معصوم ( عليهم السلام ) از زيارت‌هاى ويژه كربلا به شمار مىرود ، واقع شده است . بنابراين ، اين حادثه بايد در روز نهم يا دهم ذيحجّه آن سال ، اتفاق افتاده باشد ، زيرا زائران در اين دو روز ، خيلى زيادند . از جمله كسانى كه در آن حادثه ، حضور داشته و جان به سلامت برده ، ابوعبدالله محمد ، پسر عمران ، پسر حجّاج است و چنان‌كه از سياق خبر پيداست ، از سرشناسان كوفه بوده ؛ چون پسر عمويش ابوالحسن على ، پسر حسن ، پسر حجّاج كه آخرين سند اين روايت به شمار مىرود ، نقل كرده است كه : با گروهى از بزرگان كوفه و از جمله عباس ، پسر احمد عباسى در حضور پسر عمويش ابوعبدالله محمد ، پسر عمران ، پسر حجاج نشسته و همگى آمده بودند تا